Ruimte en gebieden

Ruimte in verval is een getuige van tijd, zoals zoveel dingen. De verlaten grote ruimte aangetast door de tijd, zonder een teken van leven en zonder bezieling. Misschien is het wel het onderdeel van een veel grotere bezielde werkelijkheid. Of het wezenloze decor van een sciencefiction film.
De stilte is rustgevend op een beangstigende manier. Ondefinieerbare geuren spelen rare spelletjes. De lucht is hier constant in beweging. Overal ijskoude tocht. Je hoort het ruizen van de wind. De stilte wordt keer op keer delicaat verstoord. Het maakt de stilte nog onbehaaglijker. Vreemde geluiden echoën door de ruimte. Tikken, kraken, piepen...

Serie van negen zwart/wit beelden

De onderwerpen van deze foto’s lijken zich te bevinden in een onwerkelijke omgeving, een enorme ruimte. Diverse associaties dringen zich op. Onder andere met de wonderlijke wereld van het universum van sterren en planeten, of eindeloze desolate vlakten en woeste landschappen. Onherbergzame en vaak onbereikbare gebieden waar nooit de mens is geweest, of waar een mens zich liever niet begeeft. De voorstellingen lijken zich eindeloos voort te zetten, buiten de kaders van het fotobeeld. Grenzenloze ruimte in een soort tijdloos geheel. Niets is minder waar in deze fotoreeks.
Abstracties als ruimtelijke kwaliteit laten zich moeilijk verwoorden maar beter verbeelden. Welkom in de reusachtige en imaginaire oceaan van tijd, ruimte en chaos.